“Ye precisu tener esperanza,
pero tener esperanza del verbu esperanzar,
porque hai xente que tien esperanza
del verbu esperar.

Y la esperanza del verbu esperar
nun ye esperanza, ye ‘espera’.
Esperanzar ye llevantase,
esperanzar ye escorrer daqué,
esperanzar ye construyir,
esperanzar ye nun arrenunciar.
Esperanzar ye avanzar, ye xuntase con otros
pa faer les coses otra manera.
Ye precisu reinventar el mundu,
buscar la so guapura.
Guapura que pasa pola nuesa
capacidá d’imaxinar,
de crear, d’actuar, de transgredir…
de comprometenos cola esistencia humana,
alimentaos equí pola esperanza”.
Paulo Freire