«Toles families felices son iguales;
cada familia infeliz yelo a la so manera.

Nun hai felicidá ensin llucha,
ensin sacrificiu, ensin comprensión mutua.
Lo que nos xune, sobremanera,
ye la capacidá de soportar
y superar xuntos los desafíos,
de tresformar el sufrimientu en fuerza
y ​​la desesperación n’esperanza.

Sicasí, ye precisamente esta llucha la que define
quién somos y cómo vivimos.
La felicidá ye un trabayu constante,
una elección diaria, non un estáu permanente.

Ye cómo encaramos los díes más difíciles
lo que determina la verdadera naturaleza
de la nuesa allegría».

Llión Tolstói, Ana Karenina.