«La infancia nun ye un tiempu,
nun ye una edá, una colección d’alcordances.

La infancia ye cuando
nun ye demasiáu tarde.
Ye cuando tamos disponibles
para sosprendenos,
para dexanos encantar.

Nun ye namá una etapa. para’l maduror.
Ye una ventana que, zarrada o abierta,
permanez viva dientro de nós».
Mio Couto