- ¿Nun o non? Les dos formes son normatives, pero nun s’usen del mesmu mou.
- Nun ye la forma átona que se pon, de manera xeneral, delantre del verbu pa negar una oración: Nun voi güei. Si hai un pronome átonu, nun va primero: Nun me presta. Nun quiero café; quiero té.
- Non ye una forma tónica. Pue apaecer sola como respuesta y tamién pa negar o contrastar una pallabra o un grupu de pallabres: —¿Vienes? —Non. / Quiero té, non café.