Unu créese
Que nos mató’l tiempu y l’ausencia
Pero’l so tren
Vendió boletu d’ida y vuelta
Son aquelles pequenes coses
Que nos dexó un tiempu de roses
Nun rincón, nun papel
O nun caxón
Como un lladrón
T’acechen detrás de la puerta
Tiénente tan a la so mercé
Como fueyes muertes
Qu’el vientu t’arrasa allá o equí
Que te sonrin murnies
y fáennos que lloremos cuando naide venos
Joan Manuel Serrat / Versión D’And /
Uno se cree
Que nos mató el tiempo y la ausencia
Pero su tren
Vendió boleto de ida y vuelta
Son aquellas pequeñas cosas
Que nos dejó un tiempo de rosas
En un rincón, en un papel
O en un cajón
Como un ladrón
Te acechan detrás de la puerta
Te tienen tan a su merced
Como hojas muertas
Que el viento arrastra allá o aquí
Que te sonríen tristes y
Nos hacen que
Lloremos cuando nadie nos ve
Joan Manuel Serrat