“El llobu nunca come cadabres, nin animales, nin persones;
pasa tola so vida con una pareya,
nun s’aparia cola so madre o hermana;
ye un animal monógamu, nun engaña.
Si un compañeru muerre,
el llobu permanez solo,
conoz bien a los sos pequeños:
ye l’únicu animal qu’ayuda a los sos padres
dempués d’una vieyera fonda y tráilos comida.
Cuando matos a un llobu, te mira a los güeyos
hasta que la so alma vase;
ye 25% más intelixente que’l perru,
y ye l’únicu animal que nun obedez al entrenamientu…
