Osos: Termina’l tiempu de celu. Toca folgar

La primavera ye una estación especialmente intensa para l’osu pardu. Les oses que parieron en xineru abandonen la seguridá de les oseres al pie de les sos infatigables y juguetones esbardos, encarando una esixente crianza mientres tornen a machos infanticidas en celu.

Y ye que la so salida al mundu esterior coincide dafechu col periodu de apareamiento de los osos cantábricos, qu’algama la so máxima intensidá n’abril y, especialmente, en mayu, anque tamién se rexistren episodios de celu en marzu y xunu, ensin escaecer delles cópules tardíes que tienen llugar a finales d’agostu y mientres los primeros díes de setiembre.

Mientres el celu, los grandes machos y les oses receptives vuélvense más visibles. Anque’l venceyu ente la pareya dura malapenes unos díes, nun ye raru guardar escenes de cortexu tan tienres como risonderes, violentos enfrentamientos ente machos —que n’ocasiones terminen con espeñamientos y muertes— y cópules brengoses que pueden enllargase dende apenes un minutu hasta casi xuna hora.

Un auténticu esbardie d’actividá que, llegada esta dómina de xunu, empieza a menguar y avérase al so fin. Agora toca reponer enerxíes y folgar.

Hasta la siguiente primavera…