El Cañón d’Avilés o Cala de Carrandi ye un gran valle submarín asitiáu a 7 milles de la mariña asturiana nel mar Cantábricu consideráu’l de mayor fondura del mundu.
Asitiáu na posición 6º Oeste’l cañón empieza a una fondura de 140 metros sobro la plataforma cantábrica hasta los 4750 metros de fondura de la base del cañón. El cañón empecipia sobro la perpendicular de la localidá d’Avilés llegando hasta la mariña de Navia.
El so orixe data del Neógeno, al igual que’l restu de los cañones alcontraos nel marxe cantábricu, siendo controláu por quebres antigües reactivaes mientres el Cenozoicu y amestaes a l’apertura del golfu de Vizcaya. La so morfoloxía ye la d’un valle principal qu’algama una fondura de casi 5000 metros al que-y lleguen otros menores tributarios, encaxaos a favor de les principales direcciones de fracturación y les sos conxugaes, que converxen nel talud llegando a desaguar na enllanada abisal del golfu de Vizcaya.
La biodiversidá nestos cañones submarinos ye bien elevada y inventariáronse hasta la fecha más de 1.300 especies sobro’l fondu (ensin incluyir les peláxiques), dalgunes d’elles bien vulnerables, como son los corales, les esponxes y los tiburones de fondura, y que s’atopen incluyíes en diverses normatives de protección, magar ocupen xeneralmente agües bien fondes.
https://indemares.es/areas-marinas/sistema-de-canones-submarinos-de-aviles
.
