Volver a la tierra nun ye’l pasáu.
Volver a la naturaleza nun ye l’ayeri.
Volver a los nuesos raigaños.
Volver a la sabiduría de los que vinieron antes y
da-y un mundu vivu a los que van venir,
porque’l presente adormilitiáu ente plásticu y cementu
perdió la memoria y el futuru.
Que nun pierda’l so trino el páxaru nin l’arume la flor,
que nun se pierda l’alma nel camín.
Volver a la tierra, volver a la esperanza.
Volver a la tierra, volver a la vida.
Volver a lo que somos. Ye necesariu. Ye urxente.
Testu: Ada Lluz Márquez
Imaxe: Tarn Ellis
