Jorge Francisco Isidoro Luis Borges nació en Bonos Aires el 24 d’agostu de 1899. Publicó poesía, ensayos y relatos que modificaron les formes de lleer la identidá, el tiempu, la memoria, l’infinitu y la relación ente realidá y ficción. Foi un cuentista, poeta, ensayista y traductor arxentín, consideráu una figura clave tantu para la lliteratura n’español como para la lliteratura universal.
«Unu nun ye lo que ye polo qu’escribe, sinón polo que lleó».
La so formación billingüe empezó nel ámbitu familiar y siguió mientres la residencia de la so familia n’Europa, onde entró en contactu con distintes tradiciones lliteraries y filosófiques.
Ente los so llibros atopen Ficciones, El Aleph, Hestoria universal de la infamia y Otres inquisiciones. Ocupó la dirección de la Biblioteca Nacional y recibió el Premiu Cervantes en 1980, compartíu con Gerardo Diego. Morrió en Xinebra’l 14 de xunu de 1986 y foi soterráu nel campusantu de Plainpalais.
“Unu ta namoráu cuando se da cuenta de qu’otra persona ye única”.
La muerte ye una vida vivida. La vida ye una muerte que vien.
“L’infiernu y el paraísu paécenme desproporcionaos. Los actos de los homes nun merecen tantu”.
“La dulda ye unu de los nomes de la intelixencia”.
“Cometí’l peor pecáu qu’unu puede cometer. Nun fui feliz”.
“Si de daqué soi ricu ye de perplexidaes, y non de certidumes”.
“Gustaríame ser valiente. El mio dentista asegura que nun lo soi”.
“Les tiraníes fomenten la babayada”.
“Hai comunistes que sostienen que ser anticomunista ye ser fascista. Esto ye tan incomprensible como dicir que nun ser católicu ye ser mormón”.
“Biografíes: son l’exerciciu de la minucia, un absurdu. Dalgunes consten puramente de cambeos de casa”.
“La paternidá y los espeyos son abominables porque multipliquen el númberu de los homes”.
“Roblé tantos exemplares de los mios llibros que’l día que muerra va tener un gran valor unu que nun lleve la mio firma”.
“Hai que tener cuidu al escoyer a los enemigos, porque unu termina paeciéndose a ellos”.
